Marcel op het Oostvoornsemeer.

Van Marcel ontving ik onderstaand visverslag van dinsdag 5 maart 2013.


Hoi Jan,

Gisteren een dagje vrij gemaakt wegens de mooie weersvoorspelling en niet voor niets gelukkig.
Ik arriveerde rond 8 uur in de morgen, maar wat was het koud 3,5C en winderig zeg brrr.
Ik ben de eerste 2 uurtjes wat gaan kijken langs de kant of ik wel leven zag en of de anderen wat vingen, niets dus....
Ook Anne kwam eraan en nam plaats op zijn vertrouwde en verboden steiger om te vissen, hij heeft een hernia, dus vanaf een stoeltje gaat het net. Maar ook hij kon niets vangen.

Toen kwam er een ander aan waar ik al eens eerder mee heb staan vissen, aardige gast uit Hoogvliet, hij ving er al snel 1 van tegen de 50 cm een mooi mannetje, helaas heb ik geen foto, want ik zat zo ingepakt dat ik niet bij mijn telefoon kon.
Daarna gingen we weer naar de auto's om wat te eten en mij te ontdoen van een berg kleding, want het werd nu toch wel erg aangenaam en kon me nauwelijks bewegen met die bepakking.
De andere moest toch naar huis en ik ging in mijn eentje lekker de binnenbak in met de mouwen opgestroopt voor de zon, hup een dammetje verder erop dan waar de collega er 1 ving en van de andere kant de vis verleiden....

Ik gebruikte een witte streamer met een intermediate lijn om traag te laten zinken met 21/100e tip eraan, het zonnetje nam flink aan kracht toe en de wind nam af, heerlijk dus.
Ik zag diverse vissen 'draaien' en dat gaf goede moed....ineens was er die flinke beuk op de hengel....HANGEN!!
De vis bleef ver weg en nam geen runs, wel voelde die zwaar aan.
Na een paar minuten kreeg ik er zicht op en het bleek een mooi mannetje in paaikleed te zijn van best wel een aardige afmeting voor mijn doen.
Eenmaal vlakbij de kant zag hij mij en begon het gevecht pas echt, het beest bleef maar de diepte opzoeken, ik zat in de buitenbak te vissen dus diep.
Na weer wat minuten kon ik eindelijk een poging nemen om hem te scheppen, maar hij paste er niet in! mmmm toch maar een groter net aanschaffen...
Hij floepte er tot 3x uit en eindelijk had ik hem dubbel gevouwen erin (-;

Oostvoornsemeer, maart 2013.

Regenboog voor Marcel, ongeveer 65 cm.

Regenboog.

Een mooie vis, ik kon zo snel het meetlint niet vinden met al die vakjes in het vest, maar ik schat hem toch wel rond de 65 cm.

De streamer zat ondanks weerhaakloos stevig in de mondhoek gehaakt, toch weer een geluk dat het beest niet het luchtruim nam zoals de naar mijn mening wildere vrouwtjes van 50 cm wel doen.
Kortom weer een geslaagde dag op het taaie OVM, helaas moest ik weer tijdig naar huis om de kleine te halen, ik zag er steeds meer tevoorschijn komen...jammer.




Groetjes Marcel.

It ken net.

Vandaag gaan Wim en ik met de spinner op de snoek. Tenminste als er geen ijs ligt op onze stek! Wanneer ik rond 1 uur naar onze stek fiets, kom ik onderweg allemaal sloten tegen waar nog gewoon een laagje ijs op ligt. Als dat maar goed gaat. De winter is dit jaar niet zozeer koud maar wel hardnekkig.

Wanneer ik op de plek arriveer waar ik 3 februari de laatste snoek ving, blijkt een gedeelte bedekt met ijs, maar ook grote gedeelten zonder ijs. Dat moet toch wel lukken.

Het is zwaar bewolkt en bijna windstil. Ik schat het een graad of 8, veel warmer dan het de afgelopen dagen was. Ik gebruik de Fairplay 5 grams grafiet hengel met de Penn 4200SS molen en een klein spinnertje. Er blijkt wat stroming te staan in het water wat als gevolg heeft dat stukken ijs en vuil het spinnen hinderen. Ik haak al gauw een vis,  het blijkt een kleine brasem te zijn die ik in de rugvin heb gehaakt. Na ongeveer twintig minuten haak ik een baars die ik kan landen. Dit was hem:

Baars op de Fairplay 5 grams grafiet.

Inmiddels is Wim ook gearriveerd, hij vist met de Fairplay 10 grams grafiet van 220 cm met een Penn 716Z molen en een streamer.

We vissen de hele sloot af, maar krijgen geen stootje. Soms zien we een vis wegschieten vlakbij de kant, maar onduidelijk is wat voor vissen het zijn.

We proberen nog een andere vijver(surfplas) maar ook daar krijgen we geen stootje.

Omstreeks kwart voor vijf stoppen we ermee.

Vrijdag 8 februari 2013

Marcel had een uurtje voor donker worden even de tijd om te vissen, via de e-mail kreeg ik onderstaand verhaal van Marcel:


Hoi Jan,

Wat ik vandaag nu weer meemaakte.....
Ik moest om 4 uur nog even naar R'dam en heb even snel voerkorrels in het water gegooid om later te nimpfen, dan sterft het meestal van de voorn....
Maar Marcel v.d Ham zat er net te vissen en hij had 1 karper, ik zei hem nog dat ik hier weinig snoek ving en hij zag ze regelmatig verderop jagen, mmmm bij mij zuigen ze ze blijkbaar zo naar binnen want ik zie zelden wat jagen.

Ik was om en nabij 5 uur weer terug en begon met de #2 met de dubbele nimpfjes eraan, ik voelde wat tikjes maar doorbijten deden ze niet, vreemd want als je eenmaal wat voelt begint het meestal wel los te komen......
Eindelijk had ik een klein voorntje eraan wat hevig weerstand bood en zag hem duidelijk in het heldere water naar onder duiken, maar ineens was daar een grote kolk en weg nimpfen én voorntje natuurlijk, grrrr.
Die arme snoek heeft nu ook nog 2 vliegen erbij, da's minder, dus ik naar de auto en de 10grammer eruit met de 4play.
Na 3x werpen kreeg ik al wat tikken, maar ook deze wilden niet doorzetten en zag zelfs een volger onder mijn voeten.
Na wat variëren van binnenvissen was het vlak onder mijn voeten raak, een mooie dikke dame van tegen de 70cm gok ik die niet veel weerstand gaf totdat ze in het net zat...de hele boel draaide in elkaar en zelfs een splitring moest eraan geloven.

Een 70-er van Marcel

Geen nimpfjes te bekennen....

Ik heb nog even goed in die bek gekeken, maar ik kon echt geen nimpfen vinden, het was dan wel schemer, maar met een 120LED straler vanuit de tuin zie je echt wel wat, nou ja....misschien heeft ze het voorntje uitgespuwd, ik hoop het maar.
Verder geen tikken meer gehad, dus dit zal de boosdoener wel geweest zijn denk ik.

Dit was gewoon even ter info hoor, vond het gewoon grappig en ben er eigenlijk altijd wel bang voor met die voorntjes en vandaag gebeurde het dus....én eindelijk een andere snoek daar dan die 102cm die nu wel 103cm zal zijn inmiddels, eten genoeg.


Groeten Marcel.

It giet oan

Dit weekeinde wil ik sinds lange tijd weer gaan vissen. In eerste instantie wil ik op zaterdag, maar de harde wind en (hagel)buien schrikken me af. Zondagmorgen zou het droog zijn, in de middag volgt regen, in het oosten voorafgaand door sneeuw. Het wordt dus zondagmorgen.

Wanneer ik omstreeks kwart voor tien zondagmorgen naar mijn stek fiets merk ik pas hoe koud het is: het is een graad of 4 en er staat ook vandaag een stevige westenwind. Onderweg zie ik dat de reigers al druk doende zijn hun nesten, hoog in de bomen, in orde te brengen. Ook kom ik een paar karpervissers tegen die weggedoken onder een visparaplu(dus geen bivvy) proberen een karper te verschalken. Dat zijn de echte bikkels.

Wanneer ik op mijn stek arriveer(de baron) blijk ik de enige visser te zijn: de andere zijn verstandig bij de kachel gebleven. Ik vis met mijn Fairplay grafiet 5 grammer en als molen gebruik ik een Penn 4200SS die ik recent op MP gekocht heb. Dit is een ultralicht model van Penn(190 gram) en nog made in de USA. Dit is hem:

Penn 4200ss

De slip is heel precies instelbaar en loopt zonder schokken. Als kunstaas gebruik ik een spinner met een slank, terible-achtig blad en enkele haak.

Ik gooi ongeveer drie kwartier te vergeefs, zonder een enkel stootje zelfs. Op sommige stukken sta ik vol in de wind en al gauw krijg ik koude handen en voeten. Ik besluit de smallere stukken langs de weg te proberen. Wanneer ik op mijn nieuwe stek ben aangekomen zie ik een enorme kolk even later gevolgd door nog een grote kolk een meter of 5 verderop. Ik dacht eerst dat het een aalscholver was, maar ik zie geen vogel boven komen. Het moet dus een (grote) snoek zijn geweest. Uiteraard probeer ik hem te vangen, maar tientallen worpen blijven zonder resultaat.

De nieuwe stek langs de weg.

Ik ga een eindje verderop en staande op een grote afvoerbuis maak ik een paar worpen. De derde worp voel ik een tik en sla ik aan: hangen! Ik voel meteen dat het een zware snoek is en hij blijft in eerste instantie onzichtbaar. Hij gaat een aantal keren door de slip van de Penn 4200ss die heel gelijkmatig lijn afgeeft. Na een paar minuten wordt de snoek moe en zwemt hij tot mijn schrik de afvoerbuis in waar ik op sta. Gelukkig kan ik hem terughalen en even later kan ik hem scheppen. Het is duidelijk een vrouwtjes snoek die al vol met kuit zit. Hij of eigenlijk zij voelt zwaar aan in het net. Dit was hem:

Vrouwtjes snoek

In close up

Door mijn koude handen heb ik moeite hem te onthaken: iedere keer als ik de kieuwgreep hanteer weet de snoek zich weer los te wringen. Uiteindelijk lukt het de spinnerhaak los te maken. Het spinnerstangetje blijkt helemaal verbogen.

Ik heb wel een meetlint bij me, maar die zit in mijn fietstas op de fiets die een paar honderd meter verderop staat en dat vind ik te lang duren. Ik schat hem toch wel boven de 70 en hij (zij)is bovenal zwaar. Ik zet hem ongemeten terug en hij zwemt weg.

De Penn 4200ss heeft zich bezwezen. 

Ik vis nog een half uurtje door, maar doordat ik vol in de wind sta krijg ik het steeds kouder en hou ik het voor gezien.

De eerste snoek van 2013 is binnen.

Update: Marcel stelde voor om de lengte van de snoek te bepalen door de afstand bovenkant eerste oog en onderkant van de hengel op te meten. Ik kom dan op ongeveer 73 cm.

Zeehond met snoek

Van de site van WSV Blinckvliet te Zuidland heb ik onderstaande foto's gehaald. Het is een zeehond met een forse snoek in het Spui.
Dit verklaart wellicht de beschadigingen die sommige snoeken hebben.

Zeehond met snoek

Zeehond met snoek

Zeehond met snoek

Zeehond met snoek

De foto's staan hier Blinckvliet site

Van Marcel kreeg ik nog een link naar onderstaand bericht:

Op de site van DiveCenterOostvoorne staat een uitermate triest verhaal van duiker Anton over het gedrag van de beroepsvisser op het Oostvoornse Meer. Omdat de foto's op die site zo groot zijn dat het moeilijk is om de tekst en foto's te bekijken heb ik ze maar hier in dit bericht integraal overgenomen.

Vandaag duiken we bij de zoutwater inlaat iets ten westen van de Stormvogel, die overigens buiten werking staat en nemen een kijkje bij de fuiken die er vlaknaast staan. In de eerste zien we schollen, paling en forellen maar onderin de fuik ook veel dode exemplaren. De beroepsvisser laat zijn fuiken te lang liggen en haalt ze niet op tijd leeg waardoor het grootste deel dood gaat.
Als we verder rond kijken zien we de plek waar die de dode exemplaren overboord zet, de aanblik is walgelijk, als ik ze tel stop ik maar bij honderd. (zie foto) Er blijken naast grote schudwanden, die de vis naar de ingang van de fuiken leiden, tellen we drie grote fuiken en waarschijnlijk staan er meer. Aan deze onzin moet een einde komen, nu was het Oostvoornse goed op weg om weer een mooi biotoop te worden en één zo’n eikel verziekt het!! 
Hier wordt je droevig van en zwemmen maar verder naar het zuiden waar we dalen tot een diepte van 24 meter en terecht komen in een soort Canyon met monster grote veenblokken en wanden, eigenlijk is dit een hele mooie duikstek. We zijn inmiddels al een tijd onderwater en besluiten wat hoger terug te gaan, het zicht is hier magnifiek en de bodem is een heuvellandschap. We zijn er woensdag weer. groetjes Anton.

Hier zit gewoon forel bij

Dit is wel heel bizar: er wordt daar, zeer terecht, streng gecontroleerd bij de sportvissers en dan laten ze een beroepsvisser maar zijn gang gaan.

Link naar de site: OVM fuiken

Zaterdag 5 januari 2013

Vandaag gaan Wim en ik op de snoek en baars met onze 5 grams Fairplay grafiet spinhengels. Wim gebruikt in eerste instantie een streamer, ik een zelf gemaakt spinnertje.

Marcel komt ook nog even langs om te kijken. Hij is de laatste tijd meer bezig met vliegvissen in o.a. het Oostvoornse meer. Hij heeft er o.a. onderstaande platvis gevangen gewoon met de vlieg in de bek.

Platvis van Marcel op de vlieg in het OVM

We beginnen in de smalle sloten langs de Zuidbuurtseweg. Ondanks dat het zacht is voor de tijd van het jaar, een graad of 9, voelt het koud aan. Bovendien motregent het nog eens.

De vangsten houden niet over: ik vang een paar baarsjes, maar Wim krijgt geen stootje op zijn streamer. Na een uur of zo stapt Wim over op een tandemspinnertje.

Op een gegeven moment krijg ik een tik op de spinner: ik sla, maar voel niks. Na nog een paar worpen op dezelfde plek krijg ik weer een tik en nu hangt de snoek een paar tellen, maar schiet los. We onthouden de plek waar dit gebeurde: we'll be back!

Wim vangt even later een klein snoekje dat voor zijn afmetingen nog heel wat strijd geeft. 

Snoekje aan de FP 5 grams grafiet

Snoekje van een centimeter of 40.

We vissen de sloot verder af en vangen nog een paar baarsjes. Wanneer we teruglopen komen we weer langs de plek waar ik een snoek verspeelde. We gooien een paar keer en nu haakt Wim hem, maar ook bij hem schiet de spinner na enkele seconden uit de snoekbek. Deze snoek was een voorzichtige eter blijkbaar.

We gaan nog in een grotere plas, maar daar is het water erg troebel en vangen dan ook niets meer.

Omstreeks 5 uur stoppen we.

zaterdag 15 december: op de snoek

Na een paar weken vorstverlet gaan Wim en ik op de snoek op onze bekende stek. Marcel heeft dit keer geen tijd.
Het is een graad of 9 bij een stevige zuidenwind wanneer we omstreeks 1 uur s-middags beginnen.

Wim gebruikt voor het eerst zijn splinternieuwe Fairplay grafiet 10 grammer van 220 cm met pacbay ogen. Ook heeft Wim een nieuwe spinmolen: de Penn sargus 2000. Als kunstaas gebruikt Wim een streamer.
Zelf vis ik met de Fairplay baitcaster light met Abu revo premier reel en een grandma plug.

Het blijkt een stugge dag te worden want we gooien een  uur vruchteloos. Even over tweeën  krijgt Wim eerst een volger op de streamer: vlak voor de kant haakt de snoek af en veroorzaakt een flinke kolk.
Even later krijgt Wim een keiharde aanslag op de streamer en in eerste instantie lijkt het om een grote snoek te gaan. Even later zien we dat de snoek in de staart is gehaakt. We scheppen hem en pas op de kant wordt de snoek levendig. Het blijkt een oude bekende te zijn: de snoek met de snavel bek hebben we al meer keer gevangen. Hij blijkt 62 cm te zijn.

Wim bezig met de "snavelbek" snoek.

Snoek 62 cm gevangen met FP 10 grams grafiet 220 cm

Close up van snavelbek snoek

Een half uur na deze vangst proberen we het nog op de grote plas, maar dat levert niets op. Omstreeks half vijf stoppen we.