Woensdag 30 november en zondag 4 december

Woensdag 30 november 2011

Woensdag 30 november heb ik een vrije dag.’s-Middags heb ik een afspraak, maar ’s-morgens heb ik tijd om te vissen. Ik besluit weer met mijn FP baitcaster te gaan met  ABU revo premier  reel en Rapala J-13 oranje. De baitcaster is duidelijk mijn favoriet de laatste maanden.

Het weer is prachtig: zonnig met een graad of 10 en een zuid-zuidwesten wind. Om een uur of tien arriveer ik op mijn stek. Gauw de baitcaster opgetuigd en ik kan beginnen. Worp na worp vis ik mijn stek af, maar helaas geen enkele snoek kan ik haken. Na ongeveer anderhalf uur maak ik een extra lange worp en haal de plug zo langzaam in zodat die bijna aan de oppervlakte drijft. Plotseling duikt er vanuit het niets een snoek op de plug waardoor de snoek half boven het water uit springt. Ik sla en even hangt de snoek. Wanneer ik verder binnen draai voel ik wel enige weerstand, maar al gauw zie ik waardoor dat komt: door de aanval van de snoek is het staaldraadje in een van de dreggen van de plug gehaakt waardoor ik de plug dwars binnenhaal met natuurlijk meer weerstand. Dit is het enige teken van leven wat ik van de snoeken zie. Ik besluit het op een andere stek in de buurt te proberen.

Op mijn nieuwe stek is iets veranderd: door een of andere instantie is een voorziening aangebracht om vissen onbeschadigd een gemaal te laten passeren. Dat is geen overbodige luxe, want ik heb menigmaal een zwerm meeuwen gezien die zich te goed deden aan de zwaarverminkte voorntjes die door het gemaal zwaar beschadigd waren en zo een makkelijke prooi waren voor die vogels.

Ook hier weet ik niks te vangen en ook op een andere stek verderop vang ik niks. Toch maakt het heerlijke weer en de omgeving veel goed. Volgens de verwachting van het KNMI zal het weer met december op de kalender omslaan naar nat en stormachtig weer.

Zondag 4 december 2011

Vandaag, zondag 4 december 2011, lijkt het ideaal snoekweer: bewolkt, een graad of 10 en een vrij krachtige zuidwesten wind.

Vandaag besluit ik met de FP grafiet 5 grammer te vissen en ook neem ik mijn gele FP 10 grammer mee. Deze laatste heb ik bij de oude meester persoonlijk gekocht en dat is nu zo'n 33 jaar geleden. Toen had ik nog geen leesbrilletje nodig.

Voor de FP 5 grams grafiet gebruik ik de Shimano Symetre 750, voor de gele 10 grammer een oude Luxor molen:

Ik begin om ongeveer 10 uur met de FP 5 grams grafiet en gooi hoopvol in. Worp na worp levert echter niets op, zelfs geen stootje. Na ongeveer anderhalf uur verwissel ik de twee meter lange FP 5 grams grafiet voor de gele 10 grams FP: dat is wel even wennen, want de 10 grammer is zeker 35 cm korter. Na een tijdje raak ik er een beetje aan gewend. Ik gebruik een 45 mm terrible op de 10 grammer, maar ook daar hebben de snoeken blijkbaar geen trek in. Om ongeveer kwart over twaalf besluit ik maar in te pakken. 

Jan Schreiner 3 maart 1917 - 29 november 2006

Dinsdag 29 november a.s. is het 5 jaar geleden dat Jan Schreiner overleed op 89 jarige leeftijd. Vooral de wat oudere vissers kennen zijn boeken zoals Flitsend Nylon, Groot Sportvissersboek, Moderne Materialen en vistechnieken, de kunst van het kunstaasvissen en zijn laatste boek de werphengel als volmaakt vistuig. En niet vergeten zijn vele pockets zoals "vastslaan en strakhouden", "tussen ruisend riet en plompeblad" etc. Een opsomming van zijn werk is te vinden op de meer dan voortreffelijke site http://flitsendnylon.nl/jan-schreiner/. Ook is op die site een interview met Jan Schreiner te lezen: http://flitsendnylon.nl/2008/01/02/in-gesprek-met-jan-schreiner/.
Op de prachtige site van Albert van Duin staan ook zeer lezenswaardige stukken over Jan Schreiner: http://fairplay.lichtervissen.nl/JanSchreiner.htm

Naast boeken schreef Jan Schreiner in veel sportvisbladen en vooral Vissport was mijn favoriet: iedere maand keek ik halsreikend uit naar het nieuwe nummer daarvan. Prachtige artikelen en mooie foto's brachten de lezer in vervoering. Al die bladen heb ik netjes bewaard en ook heb ik vrijwel alle boeken van Jan Schreiner inclusief de twee eerste drukken van Flitsend Nylon van twee verschillende uitgevers.
De pockets van Jan Schreiner liggen onder hand bereik van mijn bed en zeer regelmatig lees ik die nog in bed voor het slapen gaan.
Net zoals Jan Schreiner ben ik verliefd op een mooi buigende hengel tijdens de dril van een vis en ook ik vis het liefst zo licht mogelijk als de omstandigheden toelaten.

Wat mij altijd opviel is dat Jan Schreiner vlak na de tweede wereldoorlog al met bijzonder licht materiaal viste: die hengeltjes zouden zelfs nu nog niet misstaan. Verder staat mij zijn niet aflatende campagne bij om de gevangen snoek(vooral ook de grote exemplaren, de kuitfabrieken) netjes te behandelen en terug te zetten in het water. En last but not least zijn niet aflatende drang om te experimenteren en te verbeteren en dat tot op hoge leeftijd.

Uiteraard vis ik vrijwel alleen met Fairplay hengels en dat zal ik altijd blijven doen.

Het is jammer dat na het verdwijnen van Jan Schreiner van het hengelsportfront er een leegte is ontstaan die tot op heden niet is opgevuld. Ook betreur ik de neiging om met steeds zwaarder materiaal te gaan vissen, waarbij het zo snel mogelijk op de kant krijgen van de vis belangrijker wordt gevonden dan de manier waarop de vis gevangen wordt. Ook de romantiek van het vissen is verdwenen.

Ik ben blij dat ik de tijd van Jan Schreiner heb meegemaakt.

Note: de foto van Jan Schreiner heb ik van de site van Flitsend Nylon gehaald.

Zondag 20 november: een kleine wereld.

Vandaag, zondag 20 november, besluiten mijn zwager en ik het opnieuw te wagen in de Boonervliet te Maassluis. Mijn zwager met zijn BB4 en Crack 100 en een twister. Ik gebruik mijn Fairplay grafiet 10 grams 220 cm spinhengel met een Luxor A spinmolen en een shad.
De snoek die mijn zwager vorige week ving bleek ongeveer 93 cm te zijn. Vandaag heb ik een meetlint meegenomen.
Was het vorige week nog tamelijk helder, nu zit het potdicht met de mist en schommelt het kwik een paar graden boven het vriespunt. Wanneer ik na een minuut of twintig fietsen op onze stek arriveer ben ik al behoorlijk koud.
Dit was mijn uitrusting:

We gooien talloze keren te vergeefs onze twister/shad in maar geen enkele snoek of snoekbaars laat zich verleiden. Ondertussen wordt de mist steeds dichter en al gauw krijgen we het allebei erg koud.

Ik schiet nog wat plaatjes en omstreeks kwart voor twaalf, ongeveer twee uur nadat we begonnen zijn haken we af.

De verwachting is dat het in het volgende weekeinde weer eens gaat regenen en waaien. Wellicht heeft dat een positieve invloed op de vangst. Het is eigenlijk al wekenlang droog en rustig weer en dat is niet gebruikelijk voor november. Eigenlijk was heel 2011 al afwijkend als weer:

Lente     ==> was zomer

Zomer   ==> was herfst

Herfst    ==> was zomer

Winter ==> ????? Dat is nog onbekend.

Zondag 6 november 2011 en zondag 13 november 2011

Vorige week zondag 6 november samen met mijn zwager gevist op mijn bekende stek. Op een vals gehaakt mini snoekje die ik ving was het niets bijzonders. Wel viste ik deze dag voor het eerst met mijn nieuwe Fairplay baitcaster light. Daarover later meer.

Zondag 13 november 2011.
Op voorstel van mijn zwager gaan we vandaag in de Boonervliet bij Vlaardingen vissen. Mijn zwager met zijn BB4 met Crack 100 en een twister en ik met mijn FP baitcaster met ABU revo premier en rapala J-13 oranje plug. Omstreeks kwart over tien beginnen we. Het weer is voor de snoek niet goed: het is oostenwind en af en toe breekt de zon door de mist heen. Ik schat dat het een graad of 8 is.
Na ongeveer drie kwartier hoor ik mijn zwager 'Ja!' roepen, ten teken dat hij er een aan heeft. Ik zie zijn gebogen hengel en loop snel naar hem toe. Mijn zwager ziet al snel dat het om een flinke snoek gaat, maar de tegenstand die de snoek biedt valt wat tegen.

Al na een paar minuten is de snoek rijp om geland te worden.

De exacte lengte weten we niet, want ik ben weer mijn meetlint vergeten. We leggen de snoek langs de BB4 en kijken tot hoever de snoek komt: een paar centimeter onder de wikkel. Later zullen we het op de hengel nameten. Na wat foto's zetten we de snoek weer terug.

Wanneer we verder vissen komt er opeens een bootje(zo'n groene platte, alucraft geloof ik) op ons afvaren: controleurs voor de visvergunning. Uiteraard hebben wij beiden onze papieren en we kletsen een kwartiertje met de controleurs die ook fanatieke vissers blijken te zijn. Dit is overigens al de tweede keer in twee weken dat we gecontroleerd worden. Er wordt duidelijk strenger gecontroleerd, een goede zaak vind ik.

We vissen nog tot een uur of één door maar vangen verder niets. We besluiten maar te stoppen.

Zoals ik al zei heb ik een nieuwe FP baitcaster light gekocht via Marktplaats. Ik heb al een FP baitcaster light, maar nu ik weet dat John Schreiner zijn zaak gaat verkopen, vrees ik dat het wel eens snel afgelopen kan zijn met het maken van Fairplay hengels en daarom zorg ik er voor dat ik van mijn meest gebruikte FP-hengels dubbele exemplaren heb, want een ongeluk met als gevolg hengelbreuk zit in een klein hoekje.

Als ik de FP baitcaster op MP te koop zie staan dan staat er bij dat hij nieuw en ongebruikt is. De foto's erbij laten inderdaad een vlekkeloos nieuwe hengel zien. Hij blijkt ook nog eens custom build te zijn met een notenhouten handvat. Bij Schreiner staat de standaard versie te koop voor € 295 en ik bied ongeveer de helft voor de baitcaster op MP. De deal is meteen gesloten en enkele dagen later wordt de koker met daarin de FP baitcaster thuis bezorgd. Wanneer ik hem uitpak blijkt hij inderdaad gloednieuw en ongebruikt te zijn. Volgens de verkoper had hij hem zelf in januari 2011 aangeschaft.

Hieronder wat foto's:

Tijdens het vissen blijkt het een heerlijk licht hengeltje te zijn, waar ik geen spijt van heb.

Een dagje samen op de snoek

Vandaag, zondag 30 oktober, samen met mijn zwager, op de snoek: hij met de spinner, ik met de FP baitcaster met een oranje J-13 Rapala plug. Het is bewolkt en zeer zacht weer, ik schat een graad of 14. De matige zuidwestenwind maakt het tot ideaal snoekweer. Hopelijk denkt de snoek daar ook zo over.

Om ongeveer tien 's-morgens beginnen we en al gauw haak ik een snoek van ongeveer 60 cm. Dit was hem:

Na ongeveer een half uur vang ik een tweede snoek. Dit was hem:

Mijn zwager had tot nu geen succes, maar nadat hij de spinner verruild heeft voor een little s plug krijgt ook hij een aanslag. De vis vecht niet als een snoek en als hij uitgedrild is blijkt het een zeelt te zijn die gewoon de plug heeft gepakt: de dreg zit geheel in de bek. Dit was hem:

Dit was hem in volle glorie:

Na onthaken zetten we hem terug. Een zeelt die een plug grijpt, dat hebben we beiden nog nooit eerder meegemaakt.

Na ongeveer een half uur vang ik nog een snoekje van een centimeter of 50 waar ik geen foto van heb. Mijn zwager verspeelt nog een snoek en daar blijft het bij. Om ongeveer twee uur 's-middags stoppen we.

Zondag 16 oktober: een paar uur met de baitcaster

Vandaag voor het eerst sinds een paar maanden weer eens gevist. Ik besluit het eens te wagen met de FP baitcaster en de ABU premier reel. Als plug een 13 cm oranje Rapala jointed. Het weer is prachtig en dus eigenlijk anti-snoekweer: onbewolkt met een licht oosten windje bij een graad of 10.

Wanneer ik 's-morgens richting mijn stek fiets zie ik onderweg overal spandoeken tegen de komst van de Blankenburgtunnel. Wanneer de aanleg daarvan doorgaat is de kans groot dat ook mijn stek verdwijnt. Hieronder enkele voorbeelden van de spandoeken:

Hopelijk gaat de Blankenburgtunnel niet door en wordt het de Oranjetunnel die tussen Maassluis en Hoek van Holland zou moeten komen.

Wanneer ik bij mijn stek arriveer blijkt het riet nog niet te zijn gemaaid en dat betekent dat ik slechts op enkele plekken bij het water kan komen. Ik tuig mijn baitcaster op en begin. Het eerste half uur geen stootje. Dan voel ik bij het binnendraaien van de plug plotseling de spanning wegvallen: een snoek is vanachter op de plug aangevallen. Ik sla aan en hij hangt! Een snoek van ongeveer 70 cm geeft aardige strijd. Wanneer de snoek is uitgedrild probeer ik hem met de kieuwgreep te pakken. Ik moet daartoe bukken en meteen schiet de pijn in mijn rug, een gevolg van het leggen van tegels een paar weken geleden. Ik gebruik daarom mijn net en wat ik vreesde gebeurt ook: de snoek spartelt nog flink na in het net en de vrijhangende haken van de plug draaien vast in het net en ook de snoekbek zit helemaal verward in het net. Met veel moeite kan ik de snoek bevrijden van net en dreg. Ik maak nog gauw een foto en zet hem snel terug. Dit was hem:

Nu moet ik nog de plug uit het net halen en met veel moeite lukt het.

Na ongeveer een kwartier volgt weer een aanslag: wederom een snoek van ongeveer 70 cm. Deze snoek springt wel vier keer met zijn volle lengte uit het water. Ik besluit hem niet te scheppen, maar met mijn onthaaktang onthaak ik de snoek terwijl die nog in het water ligt. Dat lukt gelukkig en de snoek zwemt meteen weer weg.

Na ongeveer tien minuten volgt snoek nummer drie: ook deze is in de 70 cm. Deze snoek kan ik gelukkig wel pakken en snel onthaken en terugzetten.

Drie aanslagen en drie keer snoek: een prima score. Na een paar uur gooien probeer ik het nog op een andere stek, maar zonder resultaat. Om een uur of half één besluit ik te stoppen en fiets onder een lekker zonnetje naar huis.

Eerste harder gevangen in 2011

Vorige week voor het eerst in 2011 op harder gevist in de Nieuwe Waterweg. Ik verspeelde er twee doordat de haak na een seconde of vijf los schoot.

Vandaag, maandag 13 juni, doe ik een nieuwe poging. Het weer is niet best: het miezert af en toe en er staat vrij veel wind uit het zuidwesten. De temperatuur valt mee, een graad of 19 schat ik. Als ik met de fiets vertrek is het droog, maar als ik langs de waterweg arriveer begint het flink te miezeren. Toch zet ik door en ga toch vissen. Omstreeks half twee begin ik.

Ongeveer 5 minuten nadat ik heb ingeworpen en wat geweekt brood heb gevoerd krijg ik een wegloper, maar sla mis. Snel weer een broodvlok er aan en weer inwerpen. Na enkele minuten loopt de pen opnieuw schuin weg en sla ik aan. Het is een harder die meteen boven water springt en er met een ongekende vaart vandoor gaat. Hij springt nog zeker drie keer boven water en trekt veel lijn van de reel. Ik krijg totaal geen vat op de harder en ik trek de FP brasemhengel in een hele diepe bocht: zo krom heeft ie nog nooit gestaan! Ik kan de harder eindelijk afstoppen, maar van binnenhalen is geen sprake. De harder zit zeker 50 meter rechts van mij en ik besluit er maar naar toe te lopen, ondertussen lijn opspoelend. Weer zwemt de harder weg en met de FP hengel tot barstens toe gebogen kan ik hem afstoppen. Met de hengeltop dicht bij het water zodat er alleen horizontale kracht wordt uitgeoefend, kan ik met veel moeite de harder naar me toe halen. Als de harder wat dichterbij is zie ik waarom ik geen vat op de harder kan krijgen: hij zit vals gehaakt in de staart! Nu ik dat weet verwacht ik ieder moment dat de harder zal losschieten. Na nog diverse uitlooppogingen van de harder kan ik de harder naar de kant krijgen. Ik zie dan dat er minstens drie andere harders hem vergezellen. De eerste poging om hem te scheppen mislukt en weer neemt de harder een run. Na hem weer naar de kant gehaald te hebben, trek ik hem een beetje de schuine kant op en zet snel het net voor zijn kop in het water. Hij zwemt er gelukkig in en ik heb hem. Dit heeft zeker meer dan tien minuten geduurd.

Als ik zie hoe vast de haak in de staart zit, realiseer ik me dat die niet zo makkelijk zou zijn los geschoten. In de foto hier onder is de haak te zien in het met een rode lijn omcircelde gedeelte.

Hieronder een foto van de hele harder: hij was 62 cm en opvallend zwaar gebouwd. Als ik hem weer terug zet lijkt hij zo breed als een karper.

Ik vis nog een paar uur door, maar hoewel ik een paar keer harders op mijn stek zie, krijg ik geen aanbeet meer. Als ik omstreeks half 5 een flinke bui ontwaar die op mij afkomt, besluit ik snel in te pakken en naar huis te gaan.